Witte Kerst
Er is bij FZO-VL, ook dankzij onze collega's wiens kinderwens in vervulling is gegaan, al een tijdje leven in de brouwerij. Sinds een tijdje heeft Hatice Sönmez ons team vervoegd.
Hoi Hatice, kan je misschien iets meer over jezelf vertellen?
Ik heb net mijn studies achter de rug. Ik heb ASO (menswetenschappen moderne talen Duits) gestudeerd en heb na mijn zesdejaar secundair besloten om verder te studeren. Ik behaalde het diploma maatschappelijk assistent, afstudeerrichting maatschappelijk adviseur, aan de hogeschool Gent. Tijdens mijn opleiding heb ik, in mijn tweede jaar en in mijn laatste jaar sociaal werk, stage gelopen bij de vakbond, het ACV. Na mijn studies te hebben voleindigd, ben ik vol enthousiasme in FZO-VL beginnen werken. Ik moet zeggen dat ik altijd gedroomd heb om te werken met verschillende etnische groepen en FZO biedt mij deze kans.
Met welke vragen kunnen mensen bij jou terecht?
Ik ben aangenomen als vervangster van mijn twee collega’s. Lieselotte is met zwangerschapsverlof en mijn voorgangster Tine is definitief gestopt om terug les te geven. Het is uiteraard de bedoeling dat ik hun werk verder opvolg en de draad opneem. De verenigingen kunnen mij over allerhande vragen aanspreken. Ik zal hen ondersteunen op vlak van logistiek, administratie,... Ook kunnen mensen bij mij terecht met vragen en problemen rond onderwijs.
En heb je er zin in?
Zoals hierboven vermeld ben ik absoluut klaar om kennis te maken met de verschillende verenigingen.
Het was hoog tijd om eens één van onze Brusselse verenigingen voor het voetlicht te halen. ASERB organiseert in de maand december niet minder dan drie activiteiten - er was dus meer dan genoeg te bespreken.
Jullie zijn een zeer actieve vereniging. Hoe lang zijn jullie al bezig, en hoe zijn jullie ooit begonnen?
We bestaan nu 7 jaar, we zijn als vereniging gestart in 2002, en zijn twee jaar later vzw geworden. In 2002 waren er – onder andere hier in Sint-Gillis – opeenvolgende razzia's waarbij naar mensen zonder verblijfspapieren werd gezocht. Daarbij werden veel Ecuadoranen opgepakt, en toen viel het op dat wij geen organisaties hadden om op terug te vallen. Andere gemeenschappen konden bij verenigingen terecht, die mensen zonder papieren wegwijs maakten in de administratie voor de regularisatie. Toen is het plan gerijpt om ons te groeperen.
Als we de problemen van sans-papiers willen oplossen, moeten we er in de eerste plaats voor zorgen dat ze deelnemen aan allerhande activiteiten. Ik geloof trouwens dat de Ecuadoraanse gemeenschap in de goede richting evolueert. Maar dat heeft er wellicht mee te maken dat we katholiek zijn, terwijl op dit moment moslims bijna alle kritiek krijgen. Misschien worden wij door dat maatschappelijk klimaat iets vriendelijker behandeld, waardoor we ons ook beter kunnen ontplooien. Je ziet bijvoorbeeld dat op korte tijd verschillende Ecuadoraanse winkels zijn geopend in Sint-Gillis. Dat maakt de interactie en integratie natuurlijk ook een stuk gemakkelijker.
Maar is er in jullie werking dan nog veel aandacht voor mensen zonder papieren?
Er zijn grosso modo drie grote lijnen in onze werking: belangrijk blijft de integratie van Ecuadoraanse nieuwkomers, onder andere mensen zonder verblijfspapieren die we meer uitleg geven zodat ze hun weg kunnen vinden in de Belgische samenleving. Maar het samenleven van verschillende gemeenschappen in België kan niet zonder wederzijdse inspanningen. Wij proberen daarom ook zoveel mogelijk met verschillende verenigingen samen te werken, en organiseren culturele evenementen rond Ecuadoraanse cultuur. Ten slotte hechten wij groot belang aan de opvoeding van onze kinderen. Bovenop de cultuurschok die veel nieuwkomers ervaren, ontstaan er soms spanningen in de gezinnen, omdat kinderen in een maatschappelijke omgeving opgroeien die als dag en nacht verschilt van die van hun ouders. Ouders en kinderen kunnen bijvoorbeeld beroep doen op het advies van een aantal psychologen en andere leden van ASERB, we stimuleren de ouders de taal te leren, ... Maar we hebben ook een echte kinderwerking, met onder andere een dansgroep.
En welke activiteiten staan er gewoonlijk op het programma?
We hebben minstens 12 “grote” activiteiten per jaar, maar deze maand bijvoorbeeld organiseren we ook twee “kleinere” activiteiten. We organiseren op zaterdag 13 december een info-sessie, met een analyse van de huidige regularisatiecampagne – de antwoorden beginnen binnen te komen, en mensen weten nu of ze al dan niet verblijfsdocumenten krijgen. We willen hen informeren over de stappen die ze nog kunnen ondernemen en over de terugkeerprogramma's van de Internationale organisatie voor Migratie en de Europese Unie. Voor die sessie werken we ook samen met UNIZO, die maatregelen voor startende ondernemers in België komen toelichten.
Daarnaast hebben we een maandelijks “burgerschapsatelier”, waar telkens een aspect van de samenleving wordt belicht, bijvoorbeeld nu: de Belgische grondwet. Op 19 december nemen we deel aan de dag van de migrant in Brussel
Op 20 december organiseren we dan onze grote activiteit, het Kerstfeest. Kerst is ook in Ecuador een zeer belangrijk moment, het is een feest waarop de kinderen eens extra worden verwend. Dit jaar organiseren we het samen met de Poolse gemeenschap, maar ik ben zeker dat er ook mensen van de Marokkaanse gemeenschap – die vorig jaar uitgenodigd was – bij zullen zijn.